Geoinżynieria stratosferyczna to celowa, wielkoskalowa interwencja w system klimatyczny Ziemi. Głównym założeniem technologii SRM jest naśladowanie efektów potężnych erupcji wulkanicznych. Wiemy, że po wybuchu wulkanu Pinatubo w 1991 roku, temperatura na Ziemi spadła o około 0,5 stopnia Celsjusza na okres dwóch lat. Powodem było wyrzucenie do atmosfery milionów ton dwutlenku siarki, który stworzył barierę dla promieni słonecznych.

Projekt SCoPEx i Harvard Jednym z najgłośniejszych projektów naukowych ostatnich lat był SCoPEx (Stratospheric Controlled Perturbation Experiment), prowadzony przez zespół z Uniwersytetu Harvarda. Naukowcy planowali wypuszczenie balonu stratosferycznego, który miał rozpylić niewielką ilość węglanu wapnia. Choć testy w Szwecji zostały wstrzymane pod naciskiem opinii publicznej i grup ekologicznych, debata naukowa trwa w najlepsze.

Ryzyko "Efektu Domina" Krytycy geoinżynierii wskazują na fundamentalne zagrożenia. Po pierwsze, "szok terminacyjny" – gdybyśmy zaczęli chłodzić planetę sztucznie, a potem nagle przestali (np. z powodu wojny lub awarii systemów), temperatura mogłaby skoczyć o kilka stopni w ciągu jednej dekady, co zniszczyłoby rolnictwo. Po drugie, manipulacja opadami. Modele komputerowe sugerują, że chłodzenie półkuli północnej może spowodować katastrofalne susze w Afryce i Azji Południowej, prowadząc do głodu i wojen klimatycznych.

Kwestia prawna i suwerenność Kto ma prawo decydować o kolorze nieba? Obecnie nie istnieją wiążące regulacje międzynarodowe, które zabraniałyby jednemu państwu (lub bogatemu miliarderowi) rozpoczęcia rozpylania aerozoli na własną rękę. Geoinżynieria staje się więc nowym polem bitwy geopolitycznej, gdzie technologia naukowa spotyka się z dążeniem do totalnej kontroli nad zasobami naturalnymi planety.