8 marca 2014 roku o godzinie 1:19 czasu lokalnego kapitan Zaharie Ahmad Shah wypowiedział ostatnie słowa: "Good Night Malaysian Three Seven Zero". Kilka minut później transponder samolotu został wyłączony, a maszyna wykonała ostry zwrot w lewo, zbaczając z kursu do Pekinu.

Analiza "Handshake" satelitarnego Kluczem do śledztwa stały się tzw. "pungi" – automatyczne sygnały wysyłane przez samolot do satelity Inmarsat. Choć systemy komunikacji pasażerskiej były wyłączone, terminal satelitarny co godzinę wysyłał zapytanie o status. Analiza przesunięcia częstotliwości (efekt Dopplera) pozwoliła wyznaczyć tzw. "siódmy łuk". To właśnie tam, w niezbadanych głębiach oceanu, miał spocząć wrak. Problem w tym, że najnowocześniejsze statki poszukiwawcze nie znalazły tam nic.

Diego Garcia i "Cień Radarów" Jedna z najbardziej kontrowersyjnych analiz sugeruje, że samolot leciał wzdłuż granic stref odpowiedzialności radarowej (FIR), co sprawiło, że był niewidoczny dla kontrolerów z Tajlandii i Malezji. Niektórzy niezależni śledczy wskazują na kierunek wyspy Diego Garcia – strategicznej bazy wojskowej USA na Oceanie Indyjskim. Choć oficjalnie zaprzeczono, by MH370 tam lądował, dane z domowego symulatora pilota zawierały trasę kończącą się właśnie w tym rejonie, co zostało początkowo zatajone w raporcie końcowym.

Zagadka ładunku W manifestach przewozowych MH370 widniało ponad 200 kg "sprzętu elektronicznego", który nie został poddany skanowaniu rentgenowskiemu przed załadunkiem. Czy to, co znajdowało się w lukach bagażowych, było powodem, dla którego samolot musiał zniknąć z radarów cywilnych?