W 1975 roku specjalna komisja Senatu USA (znana jako Church Committee) natrafiła na ślad operacji, która nawet wewnątrz służb wywiadowczych była pilnie strzeżoną tajemnicą. Projekt MK-NAOMI był wspólnym przedsięwzięciem CIA i laboratorium Fort Detrick, mającym na celu opracowanie skrajnie niebezpiecznych substancji biologicznych oraz technologii ich skrytego podawania.

Głównym założeniem projektu było stworzenie toksyn, które imitowałyby naturalne przyczyny zgonu. Jednym z najbardziej kontrowersyjnych wynalazków MK-NAOMI był tzw. pistolet na rzutki lodowe (Frozen Darts). Broń ta wystrzeliwała pociski wykonane z zamrożonej toksyny (często jadu kiełbasianego lub rycyny), które rozpuszczały się natychmiast po trafieniu w cel. Ofiara odczuwała jedynie lekkie ukłucie, a po kilku minutach dochodziło do zatrzymania akcji serca. Podczas autopsji lekarze nie byli w stanie wykryć przyczyny zgonu, uznając go za naturalny zawał.

Dokumenty potwierdzają również, że w ramach MK-NAOMI przeprowadzano testy na nieświadomych obywatelach. W nowojorskim metrze oraz na dużych lotniskach rozpylano aerozole z bakteriami (oficjalnie uznanymi za nieszkodliwe symulanty), aby sprawdzić, jak szybko patogeny rozprzestrzeniają się w zamkniętych systemach wentylacyjnych. Archiwa te do dziś budzą pytania o to, ile z tych substancji zostało faktycznie użytych w operacjach destabilizacyjnych poza granicami USA. Projekt oficjalnie zakończono w 1970 roku na polecenie prezydenta Nixona, jednak zeznania przed Senatem sugerują, że CIA zachowała część zapasów toksyn wbrew wyraźnym rozkazom zniszczenia arsenału.